Lost in Virtual Reality


FB REPORT

O FB ρεπόρτερ του Lostinathens, Roufious, μας μεταφέρει τα παράξενα κι όμως «αληθινά» της αγαπημένης μας κοινότητας και μας προσκαλεί να «χαθούμε» στην εικονική πραγματικότητα…

Happy birthday to me, to you, to everybuddy! – Η μάστιγα των γενεθλίων.

Ελάτε, πείτε το…παραδεχτείτε το…όσο, μα όσο κοινωνικός τύπος κι αν είστε, το να εύχεστε κάθε μέρα χρόνια πολλά, , σε όλους αυτούς που έχετε φίλους στο fb, μπορεί να είναι και ο πιο ανούσιος, ψυχαναγκαστικός, τρόπος για να σκοτώσετε τις ώρες σας. Απ’ την άλλη, τώρα που το καλοσκέφτομαι, ίσως και να το απολαμβάνετε. Μπορεί να ζείτε γι’ αυτό. Μπορεί να είναι το πρώτο πράγμα που κάνετε μόλις σηκώνεστε κάθε πρωί, στη φιλοσοφία να είστε τυπικός στο…στο…αλήθεια αυτό δεν μπορώ να το δικαιολογήσω. Δεν εμπεριέχει καμία λογική και πόσο μάλλον, καμία φιλοσοφία. Α, όχι! Μπορεί να είναι κι αυτός ένας τρόπος για να χτίσετε την πολιτική σας καριέρα! Σαν ένας άλλος Μαυρογιαλούρος στο σήμερα, που βγαίνει στους εικονικούς δρόμους του fb για να μοιράσει ευχές, δώρα, αυτοκόλλητα, φιλιά, καρδούλες, λουλούδια, ποίηση κλπ., κλπ., σε ανθρώπους που δεν έχει γνωρίσει ποτέ στη ζωή του.

Αυτά για τις μέρες που γιορτάζουν οι άλλοι… Πάμε τώρα στη μία και μοναδική μέρα του χρόνου, που γιορτάζεται κι εσείς τα γενέθλια σας. Για τα δικά σας 5’ λεπτά διασημότητας που σας αναλογούν. Ποια 5’ δηλαδή; Που να φανταζόταν ο δόλιος ο Andy o Warhol πως στο μέλλον όλοι θα ήταν διάσημοι και για 5’, και για 10’ και για μέρες ολόκληρες, αρκεί να «ταΐζουν» επιμελώς την αχόρταγη ηδονοβλεπτική «κουλτούρα» του fb. Εναρμονίζοντας απόλυτα την πραγματικότητά τους με την εικονική πραγματικότητα. Ή και το αντίστροφο. Ή για ποια πραγματικότητα ακριβώς μιλάμε; Τη δική μου; Τη δική σου; Των άλλων; Γιατί ν' ανεβάσει κάποιος φώτο του με hashtag #molis_ksipnisa; Αφού στην πραγματικότητα δεν ξύπνησε μόλις. Στην πραγματικότητα έχει ξυπνήσει εδώ και δύο ώρες , μέχρι οι μύες του προσώπου του να έρθουν και πάλι στη σωστή τους θέση. Στην υπερπροσπάθειά του να σκεφτεί τι shelfie θα βγάλει σήμερα ώστε να ξεχωρίσει απ’ τη μάζα. Ο κόσμος ξεκινάει την μέρα του απ’ το fb. Αν δεν συμβεί αυτό, τότε τι νόημα έχει να ξυπνήσει κανείς; Ή τέλος πάντων τι νόημα είχε κάποτε; Πρo fb εποχή; Τότε που ξέρανε παρά ελάχιστοι πως ξυπνάς εσύ κάθε πρωί. Φώτο με λεζάντα τύπου «Καλημέρα κόσμε!!!» με πίσω κείμενο «Ακόμα μία μέρα ξύπνησα κι έχω κατάθλιψη, αλλά δεν γαμιέται, θα σκεφτώ θετικά. Θα φορέσω το χαμόγελο του Joker στο πρόσωπό μου και θα σηκώσω τα χέρια ψηλά! Είμαι εδώ, για ν' αδράξω τη μέρα! Μαλακία έκανα. Ηλίθια πόζα! Μ' έπιασε πάλι το αυχενικό. Ποιός θα τραβήξει τώρα την γαμημένη φώτο;». Άντε πάλι κατάθλιψη. Όχι! Όχι! Άδραξε τη μέρα! Την μέρα σου!

Έχεις τα γενέθλιά σου σήμερα! Ποιοι είναι όλοι αυτοί που σου εύχονται; Γιατί σου εύχονται; Σε νοιάζει; Τους νοιάζει; Ποιος νοιάζεται; Σου έχουν ευχηθεί, μέχρι την ώρα που διαβάζεις αυτό το κείμενο, κοντά στους 2000 «φίλους»! Είσαι αγαπητός, είσαι δημοφιλής, είσαι μοναδικός και με τη βούλα! Άραγε πόσες ώρες θα πρέπει ν' απομονωθείς για να ευχαριστήσεις όλους αυτούς που σου ευχήθηκαν; Μα έτσι θα περάσεις τη μέρα των γενεθλίων σου; Γράψε εκεί ένα δελτίο τύπου να κάνεις τη δουλειά σου. «Σας ευχαριστώ πολύ όλους, απ’τα απύθμενα βάθη της καρδιάς μου, που ομορφύνατε με τις ευχές σας τη ζωή μου! (καρδούλες, τουρτίτσα, χαμόγελο)». Εύγε! Μη! Μην απαντήσεις σ' έναν έναν χωριστά! Μη! Άντε μόνο στους πολύ φίλους (σ' αυτούς που γνωρίζεστε κι εκτός fb) και στα wannabe γκομενάκια (σ’αυτά που γνωρίζεις μόνο μέσω fb) να πατήσεις μια καρδούλα. Σε όλους τους άλλους ένα like και πολύ τους είναι.

Μια καρδιά έστειλε στον πάτο της αδιαφορίας το χεράκι με τον σηκωμένο αντίχειρα. Βέβαια και αυτό το χεράκι που έγινε μόδα παγκοσμίως, ήταν λιγουλάκι διφορούμενο. Ένιωθες με το που το έβλεπες πως κάτι δεν πάει καλά. Ένιωθες άβολα και αμήχανα. Μην ανησυχείς. Γι’ ακόμα μία φορά το ένστικτό σου σε προστάτεψε. Η ερευνητική κι επιστημονική ομάδα του lostinathens – Fb report, έψαξε κι έμαθε. Το χεράκι με τον ανασηκωμένο αντίχειρα σε κάποιες χώρες θεωρείται προσβλητικό. Σε κάποιες χώρες…όπως Ιράν, Ιράκ, Αφρική, Ταϊλάνδη, Αφγανιστάν και…έλα, μάντεψε…κάνε μια προσπάθεια, πες για ποια άλλη χώρα…Μπράβο! Και για Ελλάδα! Όχι τώρα καλέ! Τώρα είναι μόδα. Όπως μόδα είναι το σούσι, τα φαλάφελ, τα one night stands, οι εικονικοί φίλοι κλπ., κλπ. Αλλά για φαντάσου, κάπου στα μέσα του περασμένου αιώνα, πάνω στον νταλκά σου και μεθυσμένος απ' το μπουζούκι και το κρασί, ν' ανέβαινες να ρίξεις τις γυροβολιές σου στην πίστα και όλοι από κάτω να σου κάνανε το χεράκι με σηκωμένο τον αντίχειρα; Τι νομίζεις; Πολύ θέλει ο άνθρωπος για να τη δει αλλιώς; Αυτά βέβαια παλιά. Τώρα πια το fb έκανε παγκοσμίως γνωστό το χεράκι με τον σηκωμένο αντίχειρα ως σύμβολο του «Μου αρέσει» ή αλλιώς «like». Απ' την άλλη, δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα, πως αν κάνετε τη συγκεκριμένη χειρονομία στο Αφγανιστάν θα σας πάρουν με καλό μάτι, ούτε πως θα τους «αρέσει» ιδιαίτερα. Αλλά τι τα θες! Όλοι φίλοι είμαστε!

Ας φύγουμε όμως απ' το Αφγανιστάν και ας επιστρέψουμε πάλι στην όμορφη Ελλάδα μας! Εκτός απ' τον προφήτη Andy Warhol , είχαμε κι εμείς εδώ τους δικούς μας οραματιστές. Είπαμε όχι τώρα, παλιά. Όταν ο Σπύρος Παππάς κι ο Γιάννης Αργύρης έγραφαν το αγαπημένο τραγούδι «Κάποιος γιορτάζει», δεν μπορούσαν με τίποτα να φανταστούν, πως θα σκιαγραφούσαν το ψυχολογικό προφίλ πολλών ανθρώπων στο σήμερα, την γενέθλια μέρα τους. Ας «χαθούμε» κι εμείς στα άδυτα της ψυχολογίας και να ανακαλύψουμε εκ νέου το «quo vadis» του καθενός.

«Σαν να ήταν όνειρο, γέλια, χαρές με ξυπνήσανε, λες και γιόρταζε όλη η γη». Κεφάλαιο πρώτο. Το wi-fi. Φίλε μου. Αχ, φίλε μου! Μα δεν σου έχει μιλήσει κανείς, για τις βλαβερές συνέπειες του wi-fi όσο εσύ κοιμάσαι; Κλείστο το ριμάδι! Κάνε κάτι καλό για τον εαυτό σου.

«Χρόνια πολλά ακουγόταν, να ζήσεις χίλια χρόνια. Καθένας έλεγε και από μια ευχή».

Κεφάλαιο δεύτερο. Οι ευχές.

Και κάπου εδώ ξεκινάει το απόλυτο χάος. Η οικογένεια, θείοι, θείες, ο παππούς σε κρίση εφηβείας κλπ., κλπ., θα γεμίσουν τον τοίχο σου με εικόνες της Παναγίας, των Αγίων Πάντων, κάρτες με φωτάκια, λουλούδια, αστεράκια κι ότι άλλο εφεύρει η φαντασία τους για να το ευχαριστηθούν πρώτα οι ίδιοι και ποτέ εσύ. Μάντεψε και ποιος άλλος θα σου στείλει κάτι ανάλογο; Ω ναι! Το ίδιο το fb! Ποιος είναι κίτς τώρα;! Κοτσάροντας βέβαια και κανά δυο φώτο/στιγμές της τέλειας, χαρούμενης και εντελώς κίτς, εικονικής ζωής σου. Τώρα οι υπόλοιποι «φίλοι» σου, αυτούς που δεν τους έχεις δει ποτέ στην πραγματική ζωή σου και στην πραγματικότητα ούτε και θα ήθελες να τους δεις, θα γεμίσουν τον τοίχο σου με ποίηση, αποφθέγματα, τραγούδια, βαρύγδουπα λόγια, μαντινάδες, ευχές, ευχές ευχές...«Δι ευχών των Αγίων»… Κάποιοι απ' αυτούς σ' έχουν τόσο πολύ γραμμένο, που ακόμα και τη μέρα των γενεθλίων σου , θα τη χρησιμοποιήσουν για να διαφημίσουν τους εαυτούς τους. «Με αφορμή τη μέρα των γενεθλίων σου, θα ήθελα να σου αφιερώσω το τελευταίο μου τραγούδι, βιβλίο, κόσμημα (για να το αγοράσεις), κρέμα (πάλι για να την αγοράσεις)), μαγαζί (για να πας να τα πιεις και να τους τ’ ακουμπήσεις)κλπ., κλπ. «Κάνε αν θες κι ένα like στη σελίδα μου. Και πάλι. Χρόνια πολλά.» Κάνε ένα like κι εσύ! Θα σου πέσει ο κώλος;!

Είπαμε στο Αφγανιστάν αυτό το χεράκι σημαίνει και κάτι άλλο. Οι πραγματικοί σου φίλοι, θ' αρκεστούν σ' ένα απλό Χρόνια Πολλά, που κι αυτό περιττό είναι. Αφού οι «πραγματικοί» άνθρωποι αν θέλουν να ευχηθούν θα σου τα πουν από κοντά ή θα σε πάρουν τηλέφωνο. Τώρα δώσε προσοχή! Αν δεις ευχές στον τοίχο σου απ' τον/την σύντροφό σου! Μην τρομάξεις! Μην σκεφτείς το χειρότερο που μπορεί να συμβεί! Μη βασανιστείς με ηλίθιες ερωτήσεις «Μήπως έχει χαθεί η επικοινωνία ανάμεσα μας»; «Μήπως δεν θέλει ούτε να με βλέπει»; «Μήπως η σχέση μας είναι τόσο επιφανειακή που ότι κάνει κι ότι λέει, είναι μόνο για τα μάτια του κόσμου»; Όχι! Μην επιτρέψεις αυτό το συναίσθημα αμφιβολίας στον εαυτό σου! Αφού μπήκε στον κόπο και σου ευχήθηκε έτσι, τότε του/της αξίζει ένας ανώδυνος χωρισμός. Απάντησε κι εσύ μ' ένα τραγούδι αποχωρισμού στον τοίχο του/της. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Συνεχίζουμε στην ίδια λυρικότητα...

«Νόμιζα πως ονειρευόμουν, ψίθυροι μοιάζανε μακρινοί, σαν να τραγούδαγαν ποτάμια, πουλιά και ουρανοί».
Κεφάλαιο τρίτο.

Το μακρύτερο. Δε φταις εσύ. Η ευαισθησία σου φταίει για όλα. Λάθος εποχή για ρομαντικές ψυχές κι ονειροπόλους. Μ' αυτά και μ' αυτά συγκινήθηκες. Άρχισες κι εσύ ν’ απαντάς σε όλους με δακρύβρεχτες ευχές «Ομόρφυνες τη μέρα μου», «Πάλι με χρόνια και καιρούς, πάλι δικά μας θα' ναι» , «Πόσο σ’ αγαπώ παντοτινέ μου φίλε», «Να ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου να έχεις όλα τα καλά του κόσμου», «Οι ευχές σου, ευχές μου», που στο τέλος μπερδεύτηκες κι εσύ ο ίδιος για το ποιος έχει γενέθλια σήμερα.

«Κάποιος γιορτάζει που να ξέρω, που να θυμάμαι, τι να πω.» Κεφάλαιο τέταρτο.

Το τέλος. Λογικό. Με τούτα και μ' εκείνα ακόμα και το υπερσύγχρονο android σου, τα έφτυσε με τόσες ειδοποιήσεις. Ούτε κι ο αλγόριθμος του fb κατάφερε να διαχειριστεί τον καταιγισμό αγάπης που έλαβες. Χαζός νομίζεις είναι ο Μark Zuckerberg που προγραμμάτισε μέχρι 5000 «φίλους» ανά προφίλ; Μετά τους 5000, σου λέει, το χάος! Εσύ κι ο πλανητάρχης τέτοια απήχηση. Τι το θες το fb με τέτοιο σουξέ;

Happy birthday to us! Τη μέρα των γενεθλίων σου κλείσε το fb. Δεν είναι να παίζουμε με το…χάος. Κάνε ένα δώρο στον εαυτό σου. Δεν μπορείς; Οκ. Τότε μην αναφέρεις ποτέ την ημερομηνία των γενεθλίων σου. Άσε ένα μυστήριο να πλανάται για το ποιος είσαι, τίνος είσαι, γιατί είσαι. Άσε τους «φίλους» σου να ψάχνονται. «Πόσο χρονών είναι αλήθεια;» «Τι ζώδιο είναι;» Άσε μία μέρα για σένα. Για τους πραγματικούς ανθρώπους γύρω σου. Δεν λέω. Ο δρόμος προς την δόξα είναι δύσκολος. Άλλο τόσο και για την ευτυχία.

«Κάποιος γιορτάζει κι ησυχάζει, δεν με νοιάζει. Κάποιος γιορτάζει. Μα το βρήκα. Είμαι εγώ».
Κεφάλαιο πέμπτο.

Το Εγώ μου. Από εδώ το πήγες, από εκεί το πήγες, πάλι στο εγώ σου καταλήξαμε. Δεν κουράζεσαι ποτέ να μιλάμε για σένα, έτσι; Αφού θυμήθηκες πως έχεις γενέθλια, πάλι καλά. Ας είναι. Είναι η μέρα σου σήμερα. Είναι η μέρα που δικαιωματικά οφείλεις να «χαθείς» στο εγώ σου. Άντε χάσου λοιπόν. Το fb κι αύριο εδώ θα’ ναι και θα σε περιμένει. Εσύ όμως; Αν χαθείς, που θα σε ξαναβρείς;

Χρόνια Πολλά.
Πολλές Καρδούλες.
Roufious.


photo's by LostinAthens