Lost in memories…Αλγηδόνα


 
 

Σε διάλεξα για πατρίδα μου. Κουβαλάω όλους τους πόνους που σκόρπισες για να έρθω να σε βρω.

Έρχομαι γεμάτη δώρα. Όπως εκείνα τα καλοκαίρια με τους βυθισμένους ήλιους στις ακρογιαλιές.

Σεργιανίζω στα χρόνια σου και ρίχνω άγκυρες στα μέρη που αγάπησες.

Κρατιέμαι απ’ τη μνήμη σου που' χει στοιχειώσει τις μέρες μου.

Φωνάζω τ’ όνομά σου και ξυπνούν οι άνθρωποι απ’ τ' όνειρο της απουσίας σου.

Προσμένω τον άνεμο να φέρει νέα σου.

Προσποιούμαι πως δεν έφυγες.

Έτσι κάνουν κι οι άνοιξες σαν έρχονται τα χελιδόνια.

«Όποιος αγαπά πονά» μου είχες πει και με βάφτισες Αλγηδόνα σου.

Νόστιμα με ξεγέλασες για να με κάνεις να φοράω την ανάμνησή σου στο λαιμό μου φυλαχτό.