Lost in a Poem...Ωραία…


 
 

Ωραία είναι τα καλοκαίρια.

Και οι χειμώνες ωραίοι.

Μα κι εκείνες οι άνοιξες οι χρωματιστές. Κι αυτές ωραίες.

Ωραία τα φθινόπωρα. Να ξεδιψάει η γη.

Ωραίο το βρεγμένο χώμα. Οι μυρωδιές της βρεγμένης γης κι αυτές ωραίες.

Ωραία και τα σώματα που κυλιούνται πάνω στη γη.

Σωματική γεωμετρία. Ωραία επιστήμη. Ωραία και να ξέρεις να μετράς.

Τα αστέρια, τις ώρες και πάλι να μην προλαβαίνεις.

Ωραία και να προλαβαίνεις.

Να φτάνεις στην ώρα σου.

Τύπος και υπογραμμός.

Ωραίος χαρακτήρας.

Ωραίες κι οι γραμμές του προσώπου σου καθώς τις φιλά ο χρόνος.

Ωραία τα φιλιά. Ωραίες κι οι γεύσεις που ακουμπούν το στόμα σου.

Ωραία τα γέλια στα ξαφνικά.

Και τα δάκρυα ωραία. Δροσοσταλίδες της ψυχής σου.

Ωραία και να έχεις ψυχή. Να αιωρείσαι.

Πολύ ωραία. Ωραία όλα αυτά. Κι άλλα πολλά ωραία.

Άμορφα. Γυάλινα. Ένεκεν της απουσίας σου.

Κάθε μέρα. Ωραία μέρα.

Η τιμωρία μου είναι να βιώνω τον πόνο σου. Ωραία τιμωρία.

Την κάθε μέρα σου που δεν ήταν ωραία.

Με δικάζω και με συγχωρώ. Κάθε μέρα. Μόνο έτσι. Ωραία.

Δεν υπάρχει αλλιώς. Διατηρώ την παρουσία σου.

Ωραίο το σκαμμένο χώμα.

Και τα σώματα που βουλιάζουν σ' αυτό. Κι αυτά ωραία.